ویرانه ای ست هر دو جهان بی عنایتت
بیچاره ای ست آنکه ندارد ولایتت
از عشق لذتی نچشید آنکه در دلش
شوقی نداشته ست برای زیارتت
حَظّی ز زندگی نبرد عالِمی که نیست
اسمش میان گریه کنان بین هیئتت
فردای ناگزیر جهنم نصیب اوست
آن زاهدی که نیست به قلبش ارادتت
از انبیا برای تو پیمان گرفته اند
لنگ است پای هر چه ن...