وقتی که زائر می شوم ، در سینه غم نیست
در صحن آئینه دلم مال خودم نیست

صحن‌و‌سرایت بوی نابِ یاس دارد
این باغ رضوان است بانو‌جان؛ حرم نیست

جیره بگیرِ سفره ی جود تو‌ هستم
هر کس گدای تو‌نباشد محترم نیست

افتاده دائم پشت دیوار حریمت
بختِ بهشت همچون خیابان اِرَم نیست

با دست خالی آمدم بر درگه تو
بانوی اح...