حضرت سکینه (س) در قتلگاه
-------------------------------------
وقتی نشست در بر بابای بی سرش
چهره نهاد بر روی رگهای حنجرش

از آتش درون دلش شعله می کشید
اشکی که می چکید زچشمان اطهرش

اوکرده بود نذر رگ حنجر پدر
چشمی که بود چشمه ی جوشان کوثرش

دختر گرفته بود تنش راببر ولی
بابا گشوده بود بغل بهر د...