هیئتیا پرچما رو جمع میکنن یواش یواش
اما هنوز یه مادری میاد صدای گریه هاش
یه مادری که بعد از این ماه عزا سینه زنه
زبون می گیره و میگه که پسرم بی کفنه
خدانگهدار لباس سیاهم
تا سال دیگه من چشم به راهم
عجب شب ماتمیه دل پره غصه ها میشه
فاطمه بیشتر از همه دلتنگ هیئتا میشه
ما ممنو...