هم کم آوردم ز بار معصیت ها ... هم خوشم
ذلتم را بر در این خانه آوردم خوشم

ثروت محتاج، فقر و دستهای خالی است
شادی دنیا برای خلق، من با غم خوشم

ترس دارم غفلتم دورم کند از بندگی
خوف دارم از رجا، با گریه ی نم نم خوشم

ای کسی که بی کسان هر دو عالم را کسی
هرچه هم تنها بمانم با تو در عالم خوشم

روزی من دو...