همین که دید شکسته زِ بی کسی پرِ من
کشید دست نوازش به گونه ی ترِ من

خدا گناه مرا هرچه هم که بود ندید
گذاشت بین ملائک چه منّتی سرِ من

به قدر وسعت هر شب به حقِ لیله ی قدر
گذاشت رحمت خود را خودش برابرِ من

نمی شود که نبخشیده رد کند ز صراط
که ایستاده علی روی پل جلوترِ من

هنوز منتظرم ...