هق هقِ هرشب من تا به ثریا رفته
حیف.. دیگر خوشی از زندگی ما رفته

از زن و بچه خود سخت خجالت زده ام
در رویش وا نشده فاطمه هرجا رفته

همه خانه ی ما از رد خون پر شده است
این چه زخمی است که بر سینه ی دریا رفته!

به علی حق بده اینقدر سرش پایین است..
آخر از خانه ما شعله به بالا رفته

از دوصد ضر...