هستی ما ز هستیِ آقای عالم است
از دوری تو خون، به دل نسل آدم است

افسوس؛ ما به کوی تو راهی نداشتیم
ای خوش به حال آنکه به کوی تو مَحرم است

با بودنِ تو باغ خزان هم بهشت ما
بی روی تو بهشتِ خدا هم،جهنم است

مجروح شد ز زخم زبان، قلب شیعیان
بر زخم قلب شیعه، ظهور تو مرهم است

تنها نه خضر غاشیه دارِ* حریم ...