هستی ام اشک، کوله بارم اشک
حاصل عمر و روزگارم ، اشک

زائری خسته آمدم از راه
بیقرارم ولی قرارم اشک

نوکری بیش نیستم ارباب
در رکاب تو گشته کارم اشک

نیست در این بساطِ من جز آه
گرچه جز آه نیز دارم اشک

همه سرمایه ام همین اشک ست
که بیاید مگر بکارم اشک

توشه ای نیست تا کنم تقدیم
مگر از چشم اشکبارم ...