هر که نشد معتکف بر تو خبر میدهد
عمر گران مایه را او به هدر میدهد
ثانیه به ثانیه تلخیِ این روزگار
پیش تو چون بگذرد طعم شکر میدهد

عکس تو در قاب دل افتاده
دور و برت عاشق و دلداده
مستی ما کامله با تربت
طعنه زده خاک تو بر باده

به شفاخونه ی تو
مادرت کرده نظر
میده جنت رو خودش
به همه چشمای تر

یا اباعبدال...