هر کس به سایۀ تو دو رکعت نماز کرد
با یک قنوت هر چه گره داشت، باز کرد

از بس بر آستان تو روی ادب نهاد
خورشید را غبار رهت سرفراز کرد

مردم، نیازمند بهشت‌اند و شاد از آن
ما را غم تو از دو جهان بی‌نیاز کرد

از معجز ترنّم نقّاره‌خانه‌ات
ساز شکستۀ دل ما نغمه ساز کرد...

هر کس که رنجه کرد به را...