هر چه آید به سر ما همه از دوری توست

بانگ رسوایی من نیز ز مستوری توست

این خماری که مرا بر سر سودا زده است

نشئه ی غمزه ی آن نرگس مخموری توست

عاشق سیب زنخ را نبود درمانی

ور بود باده ی رمانی انگوری توست

بلبل نطق مرا تا به دم نفخه ی صور

هوس زمزمه بر شاخ گل سوری توست

رنج رنجور تو را گنج مح...