هر چند نیست این دم آخر مجال تو
اکبر ، بیا که سیر ببینم جمال تو

یکدم بیا به خیمه کمی درد دل کنیم
هر چند نیست این دم آخر مجال تو

در خلق و خو، چقدر شبیه پیمبری
دل می برد ز صاحب هر دل، مقال تو

چون نخل استواری و چون کوه با وقار
بس بیکرانه است سپهر جلال تو

در باغ عشق، سرو وجود تو دیدنیست
نازم ...