هر كه خود را بيشتر پابند دِرهم مى كند
بيشتر خود را اسير محنت و غم مى كند

 وه چه بدبخت است آنكه با وجود ذات حق
سر بر دون همّتان از بهر نان خم مى کند

روزى هر روزۀ ما را دهد روزى رسان
در عوض روزى زعمر ما و تو كم مى كند

گريه ابر بهاران بين كه از همبستگى
چشمه، نهر و نهر، رود و رود را يم مى كند

در ضم...