هر شب جمعه دلم می شکند می بارم
می دهد دوری از آن صحن و سرا آزارم

رو به عکس حرمش در دل آیینهٔ چشم
حسرت تازه ای از عکس حرم می کارم

با سلامی و دو خط روضهٔ بین الحرمین
از همین فاصله ها حس زیارت دارم

دوری ازکرب و بلا روضهٔ هر روز من است
چشم ، دریا شده از زمزمهٔ هر بارم

صحبت کرب و بلا قصهٔ امروزی نی...