نیست از نخل بلا جز اشک غم حاصل مرا
لاله گون از خون دل گردید آب و گِل مرا

از فراق روی یک یوسف اگر یعقوب سوخت
هجر هفتاد و دو یوسف کرده خونین دل مرا

گرچه کم شد آفتاب روی بابا از سرم
لیک می انداخت رأسش سایه بر محمل مرا

طایری با بالهای بسته بودم ، داد خصم
گه به زندان گاه در ویرانه ها منزل مرا

غرقِ در...