نگاهی کن دل غم پرورم را
مسوزان با وداعت دخترم را

تویی امید من در هر دو عالم
بیا و کن نظر چشم ترم را

تمام هست من بودی تو زهرا
چرا آتش زدند برگ و برم را

مرو ای نازنین یار و حبیبم
مزن آتش تمام پیکرم را

تماشایی شده حیدر در این شهر
در آن روزی که کشتند یاورم را

میان کوچه های شهر آخر
گرفتند با لگد ...