نه از تو با خبریم و نه از تو بی خبریم
اسیر زندگی و بندگی بی ثمریم

هزار بغض فرو خورده در گلو داریم
میان برزخ بیم و امید در به دریم

رسیده ایم به شبهای سرد کوچه ی یٱس
به پنجه بر تن دیوار در پی سحریم

پر از غمیم و به درماندگی دچار اما
گلایه های دل آزار را کجا ببریم

در آستانه ی بهت هزار سال دروغ
هنوز...