نقاش حُسن نقش رخ یار می کشید
تبدار بود و با تن تبدار می کشید

می خواست نقش زلف و رخش را قلم زند
مهتاب را میان شب تار می کشید

نقش جبین او چو مه چارده کشید
ابروی او کمان کماندار می کشید

چشمان او چو دُرّ به صدف رسم می نمود
غلتان چنان که دُرّ گُهر بار می کشید

نازک نوک قلم بتراشید و تیز تر
مژگ...