نشسته ام به غم دلبری که فردا نیست
پرم شکسته ز داغ پری که فردا نیست

بیا دوباره سرت را به دامنم بگذار..
بگو چکار کنم با سری که فردا نیست؟!

دوباره حرف بزن تا کمی سبک بشوم
عزیز تشنه ی من! منبری که فردا نیست

رباب و نجمه و من هرسه پیشمرگ توایم
خود تو باخبری لشکری که فردا نیست

سپرده زیر گلو...