نام خود را نقش کن امشب به ایوان علی
ای به قربان علی و ای به قربان علی

سالها رفتیم مشهد تا که دربانی کنیم
تا که شاید یک سحر باشیم دربان علی

من که شبها می‌رسم تا صبح بارانی شوم
چشم خود را می‌سپارم دستِ باران علی

عرش هم حتی ندارد بی نیازیِ مرا
مادرم زهرا بزرگم کرده با نان علی

خوش بحال بچه‌های بی کَ...