نامت شفابخش است، بر هر درد تسکین است
یادت مسِّرَت‌بخشِ دلهایی که غمگین است

دنیا و اهلش روز و شب روزی خورت هستند
یعنی همیشه سفره‌ی لطفِ تو رنگین است

کافر اگر دلبسته‌ات شد جای حیرت نیست
عشق تو چیزی ماورای دین و آیین است

ما را بخواهی یا نخواهی‌، نوکرت هستیم
جای تعجب نیست… رسم نوکری این است

با گریه ...