ناله دارد زمین ، از غم هجر مرتضی
رنگ ماتم گرفت ، آسمان ها از این عزا

می رود با دلی غمین ، رهبر و مقتدای دین
بعد او می شود حسن ، یکه سردار بی معین

( واغریبا واویلتا )


شام آخر شد و مرتضی بین زمزمه
روی لب می برد هر زمان نام فاطمه

طاقت و صبر او ربود ، یاد رخساره ای کبود
یادش آمد که حامی اش ، ...