می وزد در سینه ها عطر گلستان شما
می دمد نور خدا از عمق چشمان شما

نوبهاری در دل ماه ربیع الاوّل است
خنده زد گل در حضور روی خندان شما

یا رسول الله گفتم پَر گرفتم تا خدا
شد مدینه مقصد این عبد حیران شما

اوج معراج دل ما گنبد خضرای توست
می درخشد آفتاب از صبح تابان شما

هر دلی که دور شد از تو کویری می ش...