می رسد فيضِ جهان، هردم ز سوی فاطمه
عالم و آدم، گدای آبروی فاطمه

مِهر و ماه و کهکشان ها، دانه ی تسبیح او
نُه فَلَک، هفت آسمان، زنده ز هوی فاطمه

هیچ دانی چیست آبِ حوضِ کوثر، ای محب؟
قطره های نَم نَمِ آبِ وضوی فاطمه

سایبانِ عرشیان، چادر نمازَش می شود
چونکه می بندد گِره، زیرِ گلوی فاطمه

تا به ...