مینویسم یارقیه(س) اشک؛ جاری میشود
حسّ و حالِ چشم هایم سوگواری میشود

روضه اش سنگین و میگویم فقط لعنت به زجر
میدوانْدَش! سهم پایَش زخم ِ کاری میشود

آه از خارِ مغیلانی که تاول را شکافت
آه بیتاب است! کارش گریه زاری میشود

بیقرارش بود! فکرش را نمیکرد اینچنین
رأس بابایش به روی نیزه قاری میشود

داغهایش ی...