می‌سپردند به ارباب چو نوکرها را
به حریم تو رساندند گداترها را

تو مراد دل مایی که نداریم غمی
گر ببندند به این خیل گدا درها را

به جوادی تو سوگند نداریم غمی
غیر زهری که به جانت زده آذرها را

ام فضل آمده تا جعده‌ی دیگر باشد
باز تکرار کند خدعه‌ی همسرها را

آه رقاصه چرا دوروبرت آمده است
کاش...