به سبک (‏ای بهترین تقدیر هر سالم)

میدون پر از عطر نفسهاته
عکس حسن تو قاب چشماته
معلومه از طرز نگاهاشون
دشمن تو چه فکر و خیالاته

پیچیده صدای رجزای حسنیت
افتاده به لرزه بدن لشکریا
یک عده به خون تن تو تشنه شدن
دل‌واپستم جون عمو زود بیا

رفتی و نمیدونی عمه چقد حالش بده
تو حرم جون به لبامون اومده


قاسمم قاسمم قاسمم

بند دوم

از هر طرف روی سرت داره
سنگ بلا و نیزه می‌باره
تا وقتی که از پا نیفتادی
دشمن تورو راحت نمی‌ذاره

با نیزه مسیر نفست بسته شده
پا روی زمین نکش جلو چشم ترم
کش اومده اعضای تنت زیر سُما
این پیکرو تا خیمه چه‌جوری ببرم

رو زمین پرشده از بال و پر کنده‌ی تو
شد عمو همیشه شرمنده‌ی تو

قاسمم قاسمم قاسمم

سعیده کرمانی