میخ، با فاطمه ام بد کردی
دشمنی با گل احمد کردی
لحظه ی حمله ی آن نامردان
یاری ثانی مرتد کردی

میخ، در جنّت دنیا بودی
حافظ خانه ی زهرا بودی
از چه این گونه خیانت کردی
کاش در سینه ی اعدا بودی

میخ، با دشمن من هم دستی
سینه ی فاطمه را بشکستی
گل نشکفته ی او را پرپر
راه را بر نفس او بستی

میخ...