مهربانیِ تو را حدّ و حدودی نبُوَد
بی ولای تو شها ذکرِ سجودی نبُود

هستیِ هست زِ هست تو بُود آقا جان
بی وجود تو یقین بودن و بودی نبُود

نورتان بود که ما را به خداوند رساند
بی شما ذکر و نمازی و قعودی نبُود

همه ی لذت عالم به گدایی شماست
آنکه را دور شَود بهره و سودی نبُود

جنت حق به خدا وصل دلارای شما...