من گدای تو و بنشسته سر راه توام
عاشقم ، شیفته چهره دلخواه توام

بنده غم زاده ات را به نگاهی بنواز
هر چه هستم ، به پناه تو بدرگاه توام

با چنین جود گدا را نتوانی راندن
من خود آگاه ز لطف دل آگاه توام

کس ندیده است گل از خار کشد دامن را ...