من که خود از شرر زهر ستم سوخته ام
دیده ی بی رمق خویش به در دوخته ام

کارم از کار گذشته است بیا ای پسرم
تا ز عمرم نفسی هست بیا ای پسرم

طعنه و زخم زبان کُشت مرا آبم کرد
غم بی همنفسی خسته و بی تابم کرد

دیدن روی تو هر شب به دعا خواسته ام
مرگ خود را ز غریبی ز خدا خواسته ام

روزگاری است چ...