من از این دنیای نیرنگ و فریب
آمدم سوی غریب بن غریب

نوکر سرخورده ات برگشته است
باز کن آغوش خود را ای حبیب

درد دارم که سر صبح آمدم
ناامیدم از مداوای طبیب

سایه ات را از سر ما برندار
می رسد بی تو بلای عنقریب

من کجا و اینهمه آقایی ات
می نشینی با گدای نانجیب

حیف! عمرم با گناهانم گذشت
حیف! از روی تو م...