منم که چل سال
با روضه های کربلا سوختم
از غم سرهای جدا سوختم
به هر بهونه با دعا سوختم

سوختم، شبیه خیمه ها
سوختم، زمینگیرم حالا
سوختم، من از زهر جفا، سوختم

غصه ی کرب و بلا آبم کرد
خسته و بی جون و بی تابم کرد
منو با گریه هم آغوشم کرد
منو چل سال سیاه پوشم کرد

واویلا از این دنیا

بند دوم

سختی و رنج...