منم قاسم عمو جانم ز درد و غصه پژمردم
نبودي تا ببيني من به صورت بر زمين خوردم
بيا اينک مرا در ياب تنم صد پاره از کينه
ز بس لطمه سرم خورده ديگه چشمام نمي بينه
سفر کردم سوي اصغر به دل عشق تو بردم من
به ميدان تا عمو رفتم به جانت چشم خوردم من
من ارث از فاطمه بردم سيه گشته عمو رويم
نفس تا مي کشم مو...