منم اهلِ آبادیِ آب‌ها
منم خانه بر دوشِ گرداب‌ها

به چشمم ببین خانه‌ی خویش را
بنا کرده‌ام رویِ سیلاب‌ها

من از اهِل دریایم و میشوم
بدونِ تو مانند مُرداب‌ها

خیالِ تماشای آبادی‌ات
ربوده زِ چشمانِ من خواب‌ها

نوای نِی اَم ، آتشین‌تر شدم
که می‌سوزم از آهِ بیتاب‌ها

بیا تا که از طرحِ اَبروی تو...