منم آلاله ی کرب و بلایی
که دیدم لاله های نینوایی
زمین کربلا دریای خون شد
و دیدم من سرِ از تن جدایی

چهل منزل مرا آواره کردند
و قلب مضطرم را پاره کردند
زدند بر روی نی راس پدر را
به طعنه ها مرا بیچاره کردند

امان از کربلا و هجوم نابهنگام
اسارت تا به کوفه گلایه از غم شام


(امان ای دل امان
بسوز ای ...