مرثيه سر به زانویِ ماتم گذاشته
دستی زغيب، قافيه را «غم» گذاشته

شعرم به سمت كرببلا رفت و حُر شدم
ديدم خدا دوباره مَحَلم گذاشته

ازماجرای گريه ی آدم مشخص است
راهی برای توبه ی ما هم گذاشته

عشق حسين موهبتی كبريایی است
ماندم چه منتی سرعالم گذاشته!

صدها هزار سجده به جا آورم كم است
پروردگار فيض دمادم گ...