مثل برگِ خزون رو
تربت تو می افتم
این چهل روزه هرکیو دیدم
براش از تو میگفتم

چهل روزه ندیدم رویِ ماهت رو برادر
چهل روزه صدات و نشنیدم دنیایِ خواهر
چهل روزه که هرلحظه میگم واست بمیرم
ای غریب مادر

رو نیز ه ها دیدم فقط
سر مطهر تو رو
داداش حلال کن که نشد
با خودم از خرابه ها
بیارم دخترِ تو رو


حسینِ من...