ما سرنمی دهیم به سامان هیچکس
جز تو نمی شویم پریشان هیچکس
تا دامن عطای تو باشد؛ نمی شویم
درعمرخویش دست به دامان هیچ کس
ریزه خورهمیشه این آستانه ایم
با ما نساخته است دگر نان هیچکس
وقتی طبیب ماست طبیب طبیب ها
ما تن نمی دهیم به درمان هیچکس
مسکین یتیم اسیر نَه فرقی نمی کند
خالی نمانده پیش تو دستان هیچکس
...