ما بیابانیم و تشنه زیر باران آمدیم
طالب فصل بهاریم و زمستان آمدیم
روسیاهیم و به اذن ماه تابان آمدیم
دستمان خالیست، مانند گدایان آمدیم

شوره زار ِ قلب هامان را پر از گُل کرده ایم
تا به امّ المؤمنین یک دَم توسّل کرده ایم

تا خدا یک نردبان با ذکر مادر ساختیم
سفره ای روی پَر روح الامین انداختیم
از زمین...