ماه فرو مانده از جمالِ اباالفضل
دیده چو رخسارِ بی مثالِ اباالفضل

رُخ نگشود آفتاب ، تا که درخشید
جلوه ای از هیئت و جلال اباالفضل

قدّ فلک شد از آن خمیده که دیدست
ماه ترین اَبرویِ هلال اباالفضل

سَرو ترین سَرو، همچنان نرسیدست
در قد و قامت ، به اعتدال اباالفضل

داده به او مادرش چو شیرِ ادب را
با ادب آ...