مانده ست پشت در به گمانم زنی جوان
دارد بهار زندگی اش می شود خزان

زهرا (س) که بوده علت خلق همه جهان
حالا شبیه یاس کبودی ست نیمه جان

باید دوباره بغض خودش را فرو برد
مردی که داشت تکیه به دستانش آسمان

آمد نشست پیش دو چشم کبود او
آمد نشست محضر بانوی قد کمان

حرفی بزن ، که بغض علی (ع) وا نمی شود...