مارا ز ازل نوکر این خانه نوشتند
اصلا گِلمان را ز گِل یار سرشتند

مجنون شده ایم و دممان واژه ی عشق است
دلبر توئی و خانه ی ما شهر دمشق است

ای صاحب این سینه ی بی تاب رقیه!
ای نور دل حضرت ارباب رقیه!

نام تو بوَد مرهم هر غصه و دردم
پروانه شدم تا که به دور تو بگردم

آیینه ی زهراییِ دامان حسینی
ای طفل سه...