لطفی که کرده است خجل بارها مرا
برده‌ست تا دیار گرفتارها مرا

رؤیای یوسفانۀ دیدارت ای عزیز
آواره کرده در دل بازارها مرا

با یک کلافِ کهنه از این عبد روسیاه
قابل بدان میان خریدارها مرا

ای گل! ببین که دوری از نرگسِ رخت
یک عمر کرده هم‌نفس خارها مرا

در ساحل نجات تو پهلو گرفته‌ام
سیل گناه ب...