لبی شد مسموم که زهرا بوسید
گلی شد پرپر که طاها بویید
گواه آه مظلومش دل زینب بود
که زهرش خون دل ها بود اگر بر لب بود
حسن جان من

مصیبت ها دید چه مظلومانه
از آن نا همسر از آن بیگانه
مغیره دید و لرزید و به یاد مادر
نگاه دشمنش می زد به جانش آذر
حسن جان من

کفن در تابوت گل احمر شد
که یاس عص...