قلم سَر می زند، گلواژه ها را
عزیمت می کند دل، جاده ها را

شود چون در مسیرِ جاده ها، گم
نمی یابد بجز، شَه بانوی قم

اگرچه آمدن، دیر است بانو
دلم را، عذرِ تقصیر است بانو

اَمان ای، شاه بانوی کریمان
که باشد قم به مَردم، دارُالایمان

تُرا که هست دَه، نامِ گرامی
گلِ زهرا، عزیزِ هر امامی

کریمه، طاهره،...