قلم زن بنام رقیه قـلم
بود نام او هر زمان محترم
که افراشته در دل ما عَلم

بنـازم زده مکتبی در دمشق
که بر عالمی میدهد درس عشق

روایت شده تا که دخت یزیـد
به ویرانسرا آن دمی که رسید
بسان پدر بوده فکرش پلیـد

ز روی غرور و ز روی حسد
به اهل حرم،بی ادب،طعنه زد

که من دختر شاه و تاج سرم
حشم دارم و صاحب زیـور...