وقت بخشش به بد و خوب کسی کار ندارد
چون حسن ذُرّیه ی صاحب آن خُلق عظیم است

او که آموخته از مادر خود لطف و کرم را
مثل بابا،پدر سائل و محتاج و یتیم است

اگر او رحم ندارد وسط معرکه ی جنگ
بین مردم وسط کوچه و بازار رحیم است

حسرت نان حسن بر دل شاهان جهان ماند
کرسی سلطنتش گرچه که یک کهنه گلیم است

اوست ...