قامت خمیده بود ولی سرفراز بود
زهرا میان آتش و خون در نماز بود

در را شکست آنکه نفهمید هیچ وقت
حتی به روی او در این خانه باز بود

از «فضّة خذینی» او این قدر بدان
وضعی درست شد که به یک زن نیاز بود

بازوش سرّ قوت بازوی مرتضی است
اما غلاف در پی افشای راز بود

حبل المتین شده است گرفتار ریسمان...